Τετάρτη 21 Οκτωβρίου 2009

Απόφαση της 11ης Συνόδου του Κεντρικού ΣΥμβουλίου της Νεολαίας Συνασπισμού (17-18/10/2009)

Το κείμενο απόφασης του Κεντρικού Συμβουλίου αποτελεί τη συνεισφορά της Νεολαίας Συνασπισμού στην πλατιά συζήτηση που διεξάγεται στο κόμμα μας αλλά και στα πλαίσια του ΣΥΡΙΖΑ για την αποτίμηση του εκλογικού αποτελέσματος της 4ης Οκτώβρη. Την ίδια στιγμή προσπαθεί να περιγράψει και να αναλύσει το νέο πολιτικό τοπίο, έτσι όπως αυτό διαμορφώνεται μετά την εκλογική νίκη του ΠΑΣΟΚ αλλά και να ανιχνεύσει τους στόχους και τα μέτωπα της νέας περιόδου. Οι οργανώσεις της Νεολαίας Συνασπισμού καλούνται να συζητήσουν τα θέματα που ανοίγει το κείμενο αυτό σε συνδυασμό με το κείμενο της Πολιτικής Γραμματείας ώστε να συμβάλουν στον εμπλουτισμό του προβληματισμού ενόψει της Κεντρικής Πολιτικής Επιτροπής του Συνασπισμού στις 24 και 25 Οκτώβρη, των διαδικασιών του ΣΥΡΙΖΑ αλλά κυρίως ενόψει της νέας πολιτικής περιόδου που ανοίγει νέα μέτωπα για τους εργαζόμενους και τη νεολαία.

1. Οι εκλογές της 4ης Οκτώβρη αποτέλεσαν τη δεύτερη και σημαντικότερη πολιτική μάχη που δόθηκε διαρκούσης της παγκόσμιας καπιταλιστικής κρίσης. Οι συνέπειες της κρίσης αυτής στην οικονομία, στα μισθωτά στρώματα και τη νεολαία καθόρισαν σε μεγάλο βαθμό και την ατζέντα της δημόσιας συζήτησης κατά την προεκλογική περίοδο. Ήταν η πρώτη φορά μετά από αρκετά χρόνια που η εκλογική μάχη είχε σαφές πολιτικό επίδικο: τη διέξοδο από την κρίση.

Η επιλογή της Νέας Δημοκρατίας για την προκήρυξη των εκλογών αναδεικνύει την περιορισμένη αυτονομία του πολιτικού επιπέδου από το οικονομικό αλλά και το δομικό ρόλο των κομμάτων εξουσίας στη συνολική αναπαραγωγή της καπιταλιστικής εξουσίας. Η επιλογή αυτή ορίστηκε ως αναγκαία από τα μεγάλα οικονομικά συμφέροντα και τους εκπροσώπους τους διότι έπρεπε να παρθούν σκληρά μέτρα εναντίον των εργαζομένων που η ΝΔ υπό το βάρος της λαϊκής δυσαρέσκειας δεν μπορούσε να πάρει.

Από την άλλη μεριά το ΠΑΣΟΚ σε κανένα σημείο του προγράμματος και των διακηρύξεων του δεν φαίνεται να αλλάζει πολιτική κατεύθυνση και να θέτει σε αμφισβήτηση κεντρικές πολιτικές επιλογές του νεοφιλελευθερισμού και άρα αποτελεί εγγύηση για τη συνέχιση της ίδιας πολιτικής που εξυπηρετεί τα συμφέροντα του κεφαλαίου και συμπιέζει περαιτέρω τη μισθωτή εργασία. Σφιχτή δημοσιονομική πολιτική με στόχο τον περιορισμό των ελλειμμάτων, συνέχιση των αναδιαρθρώσεων στην εργασία με πριμοδότηση των ελαστικών σχέσεων απασχόλησης, ιδιωτικοποιήσεις, καπιταλιστικές αναδιαρθρώσεις σε παιδεία και υγεία συνθέτουν το πολιτικό του πρόγραμμα. Αυτό που αλλάζει είναι οι αποχρώσεις ανάλογα με τα ειδικά καπιταλιστικά συμφέροντα που εκπροσωπεί και τις κοινωνικές αντιπροσωπεύσεις που έχει σφυραλατήσει στην ελληνική κοινωνία παίζοντας συγκεκριμένο ρόλο στην οργάνωση της ηγεμονίας της αστικής τάξης.

Ο ΣΥΡΙΖΑ κινήθηκε στην εκ διαμέτρου αντίθετη κατεύθυνση. Προσπάθησε να καταθέσει μια αντιπαραθετική προς τα αστικά συμφέροντα προγραμματική πρόταση που έθετε στο επίκεντρο τις ανάγκες της μισθωτής εργασίας, της νεολαίας αλλά και των μικρών επιχειρήσεων. Εδώ κατά τη γνώμη μας υφίσταται ένα ανοιχτό θέμα που αφορά τη στόχευση της απεύθυνσής μας. Ανήκουν οι μικροί επιχειρηματίες στο νέο κοινωνικό υποκείμενο το οποίο θέλουμε να συγκροτήσουμε ή όχι. Είναι τα συμφέροντα τους αντιπαραθετικά με τα αντίστοιχα της μισθωτής εργασίας ή υπάρχουν οι προϋποθέσεις για μια κοινωνική συμμαχία που θα ολοκληρώνεται με την κοινή έκφραση στο πολιτικό; Ερωτήματα ανοιχτά που παίζουν ρόλο και καθορίζουν τη στρατηγική αλλά και τον πολιτικό μας λόγο και προσανατολισμό.

Οι απαντήσεις σε αυτά τα ερωτήματα αλλά και άλλα που αφορούν τη φύση του κράτους και των μηχανισμών του, τη σύνδεση των αντιστάσεων με τον πολιτικό φορέα, το ρόλο μας στο εσωτερικό του κοινοβουλευτικού μηχανισμού, την τοποθέτηση μας στο εσωτερικό της Ένωσης είναι και αυτές που θα καθορίσουν την πολιτική στρατηγική του Συν και του ΣΥΡΙΖΑ, τη διατύπωση του πολιτικού τους σχεδίου, αλλά και το περιεχόμενο των ειδικών τους προτάσεων και διεκδικήσεων στην παρούσα συγκυρία.

2. Η Νέα Δημοκρατία καθόλη τη διάρκεια της διακυβέρνησης της υπηρέτησε πιστά τα συμφέροντα του κεφαλαίου προχωρώντας τις καπιταλιστικές αναδιαρθρώσεις σε όλους τους τομείς της οικονομίας. Συμπίεσε ακόμη περισσότερο τους μισθωτούς ενώ όταν κλήθηκε να διαχειριστεί τις συνέπειες της οικονομικής κρίσης δεν παρέκκλινε ούτε κατά κεραία από την κυρίαρχη κατεύθυνση στο εσωτερικό της Ένωσης. Την ίδια στιγμή οι υποσχέσεις για χρηστή διαχείριση κατέρρευσαν πάνω στο ίδιο της το κεφάλι. Επόμενο ήταν να υποστεί μια συντριπτική ήττα στην οποία συνέβαλε και η αυτοκτονική προεκλογική της τακτική. Σε κάθε περίπτωση η συμβολή του ΣΥΡΙΖΑ στην συντριβή της Νέας Δημοκρατίας ήταν καίρια, δεν ολοκληρώθηκε, όμως, με την εκπόνηση μιας αποτελεσματικής και ανταγωνιστικής πολιτικής στρατηγικής που θα οδηγούσε στην ανατροπή των πολιτικών συσχετισμών και τον μετασχηματισμό του πολιτικού πεδίου προς όφελος των δυνάμεων της εργασίας και της νεολαίας.

Οι διεργασίες που συντελούνται στο εσωτερικό της ΝΔ στο μετεκλογικό τοπίο αφορά και την Αριστερά. Όχι, βεβαίως με τη στενή έννοια (ποιος/α θα ηγηθεί της ανασυγκρότησης του κόμματος μετά τη συντριβή) αλλά από τη σκοπιά α)της περαιτέρω (ή μη) εμπέδωσης ενός αρχηγοκεντρικού μοντέλου και διʼ αυτής της διόγκωσης του δημοκρατικού ελλείμματος που χαρακτηρίζει συνολικά το πολιτικό σύστημα,

β)της επικράτησης ή μη της άποψης ότι για την ήττα της ΝΔ δεν ευθύνονται οι αντικοινωνικές της πολιτικές αλλά η στρατηγική του μεσαίου χώρου – αποστάσεων από την άκρα δεξιά, στρατηγική που ως γνωστόν το κόμμα αναίρεσε συστηματικά, ιδίως μετά το Δεκέμβρη.

3. Το ΠΑΣΟΚ κέρδισε τις εκλογές και εξασφάλισε μια ισχυρή κοινοβουλευτική πλειοψηφία. Στην πραγματικότητα το αποτέλεσμα των εκλογών καταγράφεται περισσότερο σαν ήττα της Νέας Δημοκρατίας και λιγότερο σαν νίκη του ΠΑΣΟΚ. Οι ακραίες τοποθετήσεις από τη μεριά της απερχόμενης κυβέρνησης έδωσαν τη δυνατότητα στο ΠΑΣΟΚ να μοιράσει απλόχερα ελπίδες τη στιγμή που δεν αμφισβήτησε σε κανένα σημείο ούτε τις προεκλογικής του εκστρατείας, ούτε του προγράμματος του την κυρίαρχη πολιτική. Η θέση του ΠΑΣΟΚ μέσα στον ελληνικό κρατικό μηχανισμό και ο δομικός ρόλος του στην οργάνωση και αναπαραγωγή της ηγεμονίας της αστικής τάξης, η ιστορία του αλλά και τα πρώτα δείγματα γραφής της νέας κυβέρνησης δεν αφήνουν περιθώρια για αυταπάτες. Η αναθεώρηση προς τα πάνω του ελλείμματος, ο τρόπος που αντιμετωπίζεται η απεργία των λιμενεργατών, τα νέα ήθη στην κυβέρνηση που ενισχύουν ακόμη περισσότερο το πρωθυπουργικό μοντέλο διακυβέρνησης, ο άκρατος τεχνοκρατισμός που βλέπει την πολιτική όχι ως σύγκρουση συμφερόντων αλλά ως διαχείριση αντιθέσεων και εναποθέτει τη λύση των προβλημάτων στους ειδικούς, η συνέχιση με ακόμη μεγαλύτερη ένταση του δόγματος της ησυχίας, της τάξης και της ασφάλειας σε βάρος των δημοκρατικών ελευθεριών, οι τοποθετήσεις υπέρ των κολεγίων, η σιωπή σε ότι αφορά την ελαστική εργασία και η προώθηση μιας ελληνικής παραλλαγής του Συμβολαίου Πρώτης Πρόσληψης αποδεικνύουν περίτρανα ότι το ΠΑΣΟΚ βρίσκεται σε πλήρη σύγκρουση με τα συμφέροντα της μισθωτής εργασίας και της νεολαίας. Το ΠΑΣΟΚ ήταν είναι και θα είναι ο δεύτερος πυλώνας της αστικής εξουσίας, έχει δομικό ρόλο στην αναπαραγωγή των καπιταλιστικών σχέσεων εξουσίας, είναι ένας εκ των δύο οργανωτών της συναίνεσης και όλα αυτά δεν είναι απλές θεωρητικές τοποθετήσεις αλλά αποδεικνύονται από τα ίδια τα πράγματα. Η Ριζοσπαστική Αριστερά παίρνοντας υπόψη τα παραπάνω οφείλει να οργανωθεί τάχιστα και να μην παρασυρθεί από το γενικό κλίμα ευφορίας και ελπίδας που καλλιεργούν τα μέσα μαζικής ενημέρωσης και μάλιστα σε μια γραμμή που θα φέρνει σε πρώτο πλάνο την ανάγκη να μην εφαρμοστεί το πρόγραμμα του ΠΑΣΟΚ και όχι σε μια αμυντική γραμμή που ζητά εγγυήσεις για την τήρηση των υπεσχημένων.

4. Το ΚΚΕ στις εκλογές παρουσίασε μικρή κάμψη των ποσοστών του πράγμα που οδηγεί σε μικρές αλλαγές στην τακτική του τουλάχιστον μέχρι στιγμής. Δεν φαίνεται πάντως να αμφισβητούνται, αντιθέτως ενισχύονται οι βασικές αρχές της πολιτικής του που θέτουν στο επίκεντρο την ανάγκη συμπίεσης μέχρις εξαφανίσεως της υπόλοιπης αριστεράς που αντιμετωπίζεται ως τροχοπέδη για την ανάπτυξη του κινήματος, η αντίληψη που μεταθέτει κάθε αλλαγή στο σοσιαλιστικό μέλλον, ο φόβος για οτιδήποτε κινείται έξω από την οργανωτική και πολιτική του επιρροή.

5. Το ΛΑΟΣ αύξησε την επιρροή του αλλά δεν αποκόμισε τα εκλογικά οφέλη που προσδοκούσε ειδικά αν συνυπολογίσουμε την κατάρρευση της Νέας Δημοκρατίας. Σε αυτό βοήθησε και το γεγονός ότι η δημόσια συζήτηση ενόψει των εκλογών κινήθηκε σε εντελώς διαφορετικές κατευθύνσεις από την αντίστοιχη των Ευρωεκλογών. Πάντως το ΛΑΟΣ θα συνεχίσει να πιέζει σε ακραία συντηρητικές κατευθύνσεις επενδύοντας σε φοβικά σύνδρομα που αυξάνονται λόγω της κρίσης. Θεωρούμε πάντως ότι είναι ευθύνη της Ριζοσπαστικής Αριστεράς να αναδείξει ότι το ΛΑΟΣ όχι απλώς δεν αμφισβητεί τις κυρίαρχες επιλογές της οικονομικής πολιτικής αλλά ενίοτε υπερθεματίζει και να μην περιοριστεί σε μια καταγγελία των ακραίων τοποθετήσεων του σε ότι αφορά της δημοκρατικές ελευθερίες και τα συνταγματικά δικαιώματα.

6. Αξιοσημείωτη άνοδο σημείωσαν και οι Οικολόγοι Πράσινοι χωρίς όμως να καταφέρουν, λόγω εκλογικού νόμου να έχουν κοινοβουλευτική εκπροσώπηση. Θεωρούμε ότι αυτό το πολιτικό σχήμα δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται ως ενιαίο αλλά να γίνονται διαχωρισμοί. Σε κάθε περίπτωση το δεδομένο σήμερα είναι ότι ηγεμονική τάση στο συγκεκριμένο κόμμα είναι εκείνη που επιδιώκει να αποτελέσει κομμάτι του κρατικού μηχανισμού και της διοίκησης χωρίς να αμφισβητεί τον πυρήνα των πολιτικών επιλογών των προηγούμενων κυβερνήσεων και του οικονομικού συστήματος.

7. Ο ΣΥΡΙΖΑ κατάφερε να έχει δεδομένων των συνθηκών κρίσης στο εσωτερικό του ένα ικανοποιητικό αποτέλεσμα. Η μικρή πτώση σε ψήφους και ποσοστό παρά το γεγονός ότι διανύαμε τη χειρότερη περίοδο τις ιστορίας μας παρασυρμένοι σε μια εκφυλιστική δίνη εσωτερικών συγκρούσεων δείχνει ότι η ριζοσπαστική αριστερά εκφράζει ένα υπαρκτό κοινωνικό ρεύμα αμφισβήτησης που συγκροτήθηκε μέσα από τους αγώνες και τα κινήματα των τελευταίων χρόνων. Το αποτέλεσμα αυτό μας δίνει την ευκαιρία, ίσως την τελευταία, να ανασυγκροτηθούμε και να παίξουμε ένα πρωταγωνιστικό ρόλο πολιτικής αντιπολίτευσης και οργάνωσης των αγώνων και των αντιστάσεων το επόμενο διάστημα.

8. Το ικανοποιητικό, δεδομένων των συνθηκών, αποτέλεσμα οφείλεται στους εξής λόγους:

α. Στο γεγονός ότι ο ΣΥΡΙΖΑ όλα τα προηγούμενα χρόνια κατάφερε να πρωταγωνιστήσει σε όλα τα ανοιχτά κοινωνικά και πολιτικά μέτωπα, να οικοδομήσει αντιστάσεις, να πετύχει μικρές και μεγάλες πολιτικές νίκες. Η συνεπής αριστερή στάση μας όλο το προηγούμενο διάστημα έχει αφήσει ίχνη τα οποία δεν μπόρεσε να σβήσει η εσωτερική μας κρίση και έχει δημιουργήσει ένα κοινωνικό ρεύμα αμφισβήτησης που αναζητεί πολιτική έκφραση.

β. Στο ότι καταφέραμε να συγκροτήσουμε μια ενιαία αντινεοφιλελέυθερη πολιτική πρόταση που βάζει στο επίκεντρο τις ανάγκες των εργαζόμενων και της νεολαίας απαντά στα σημερινά προβλήματα συμπυκνώνει τους αγώνες και τις διεκδικήσεις του προηγούμενου διαστήματος.

γ. Στην ανιδιοτελή προσφορά των χιλιάδων αριστερών που έδωσαν τη μάχη κάθολη τη διάρκεια της προεκλογικής περιόδου σε πολύ δύσκολες συνθήκες.

δ. Στην σωστή εκλογική τακτική που στηρίχθηκε στην αναλυτική προγραμματική αντιπαράθεση προς τις νεοφιλελεύθερες προτάσεις και στη θετική έκφρασή της από την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ.

Από τώρα και στο εξής είμαστε υποχρεωμένοι να ανασυγκροτηθούμε ώστε να οργανώσουμε αποτελεσματικά τις αντιστάσεις και τους αγώνες που είναι αναγκαίοι το επόμενο διάστημα για την αποτελεσματική απόκρουση των πολιτικών του ΠΑΣΟΚ. Παρά το κλίμα αισιοδοξίας που επικρατεί στην κοινωνία εμείς οφείλουμε να αναδεικνύουμε διαρκώς την αντιδραστική πολιτική του ΠΑΣΟΚ και να μην αφήσουμε να αναπτυχθούν αυταπάτες ως προς τη φύση της νέας κυβέρνησης.

Την ίδια στιγμή πέρα από την οργάνωση αγώνων και αντιστάσεων πρέπει να παίξουμε καταλυτικό ρόλο στην ολοκλήρωση τους στο πολιτικό επίπεδο. Αυτο δε σημαίνει μόνο τη σύνδεση των κοινωνικών αγώνων με την κοινοβουλευτική δουλειά αλλά και την περαιτέρω επεξεργασία του πολιτικού μας προγράμματος. Ο στόχος μας παραμένει εξάλλου ο ίδιος. Η ανατροπή ταξικών συσχετισμών προς όφελος των δυνάμεων της εργασίας και της νεολαίας. Αυτό στο πολιτικό επίπεδο σημαίνει την ανατροπή του δικομματισμού και τη διαμόρφωση ενός καθολικά νέου πεδίου αντιπαράθεσης. Προϋπόθεση αυτής της ανατροπής είναι να θέσουμε τη δική μας ατζέντα στη δημόσια συζήτηση, να πετύχουμε μικρές και μεγάλες νίκες που θα φέρνουν στο επίκεντρο τις ανάγκες και θα ανοίγουν δρόμους για μια συνολική αμφισβήτηση των σχέσεων της καπιταλιστικής εξουσίας. Ο κομμουνισμός παραμένει για μας ο ορίζοντας αυτού του σχεδίου.

Σε ό,τι αφορά τη νεολαία συγκεκριμένα είναι ανάγκη να συνεχίσουμε να πρωταγωνιστούμε στο φοιτητικό κίνημα, να παίξουμε ρόλο στην οργάνωση των αγώνων των μαθητών και κυρίως να στρέψουμε την προσοχή μας στη νέα γενιά της εργατικής τάξης. Στη γενιά της επισφάλειας και των μισθωτών με ελαστικές σχέσεις εργασίας. Πολλά θα εξαρτηθούν από την ικανότητα μας να συμβάλουμε στην οργάνωση αυτών των στρωμάτων της εργατικής τάξης. Την ίδια στιγμή πρέπει να εμπλακούμε ενεργά στη συγκρότηση και το ζωντάνεμα ριζοσπαστικών αριστερών δημοτικών κινήσεων.

9. Προϋπόθεση για την αποτελεσματική δράση μας είναι πάντως η λύση των οργανωτικών και πολιτικών ζητημάτων που έχουν προκύψει στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ αλλά και του Συνασπισμού. Η δημοκρατική συγκρότηση των οργάνων του ΣΥΡΙΖΑ, η ισότιμη συμμετοχή συνιστώσα και ανένταχτων στο συλλογικό εγχείρημα, η σύνδεση των επιτροπών του ΣΥΡΙΖΑ με τους επιμέρους κοινωνικούς χώρους, ο έλεγχος της Γραμματείας και της Κοινοβουλευτικής ομάδας, η ενιαία δημόσια παρουσία των στελεχών μας είναι οι αρχές με τις οποίες πρέπει να αντιστοιχηθούμε άμεσα.

Δεν υπάρχουν σχόλια: